De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft Israël en de Palestijnen gisteren opgeroepen een „geloofwaardig” onderzoek in te stellen naar beschuldigingen van oorlogsmisdrijven tijdens Israëls offensief tegen Hamas in de Gazastrook van vorige winter.
De resolutie, die met 114 tegen 18 stemmen bij 44 onthoudingen werd aangenomen, volgde op aanbevelingen van de Zuid-Afrikaanse rechter Goldstone, die voor de VN-Mensenrechtenraad het Gaza-offensief heeft onderzocht.
De Nederlandse regering is dus tegen een ‘geloofwaardig‘ onderzoek naar oorlogsmisdaden. Nederland wil niet dat de Israelische daders van terreur juridisch vervolgd worden. Nederland is dus tegen het handhaven van het internationaal recht en zal er binnen afzienbare tijd de consequenties van ondervinden. (Stan van Houcke)
3 november 2009: In Jeruzalem in de wijk Sheik Jarrah werd een Palestijnse familie met geweld uit hun huis gezet door kolonisten die voor dat doel een ‘beveiligingsfirma’ hadden ingehuurd. 29 Palestijnen waaronde een hoogbejaarde vrouw werden met hun bezittingen in de regen gezet. (bron: AP)
En het bezettingsleger zorgde ervoor dat alles ‘netjes’ verliep.
De aanwezige kolonisten, als altijd op de uitkijk om snel het huis in te trekken, werden door IDF en politie optimaal beschermd.
Ondertussen heeft deze familie in Gaza (Jabalia vluchtelingenkamp) nog steeds geen onderdak. Hier zie je ze ontbijten in hun zelfgemaakte schuilplaats.
Een Palestijnse bedoeinenjongen zoekt naar bruikbaar afval bij de Erez grensovergang, op 3 november 2009. Dit was ooit een economisch bloeiend Palestijns industrieterrein. Het werd door het Israëlische leger ingenomen, gebruikt als militaire basis, en daarna met de grond gelijk gemaakt.
JERUZALEM - De politie in Israël heeft een kolonist aangehouden die bekend heeft dat hij twee Palestijnen heeft vermoord. De 37-jarige man heeft ook gezegd dat hij bomaanslagen heeft gepleegd op onder anderen professor Zeev Sternhell, vanwege diens kritiek op het Israëlische nederzettingenbeleid op de bezette Westelijke Jordaanoever.
Waarom hebben we hier opeens te maken met een moordenaar en niet met een terrorist? De NOS doet het idem dito. Hoe anders is de werkelijkheid wanneer het om Israël en/of joden gaat. De buitenlandse media hebben er geen probleem mee, die schrijven gewoon over “de Joodse terrorist” of “de Joodse extremist”. CNN en andere Amerikaanse corporate media schrijven ‘Joodse terrorist’ tusssen aanhalingstekens, dus die zijn er nog niet uit.
De ultrarechtse kranten in Israël, zeg maar de buren van dader Yaakov Teitel en andere extremisten, maken van de moordenaar een soort slachtoffer en bijna een volksheld, maar dat is niet verassend. Israël kent immers een traditie om joodse terroristen te vereren, met herdenkingen, monumenten en in speciale musea. De Jerusalem Post komt met een zielig verhaal over de getraumatiseerde familieleden van de moordenaar. U moet bedenken dat wanneer hij een Palestijn was geweest dan stond hun huis er niet meer, laat staan dat ze een stem en een meelijwekkend verhaal zouden krijgen in de JPost.
Nergens lees ik in onze Nederlandse commerciële massamedia over dat de nederzettingen met hun ultrarechtse bewoners (zwaarbewapend, met eigen milities) een goede broedplaats zijn voor joodse terroristen. En niemand die zich afvraagt waarom de terrorist pas na 13 jaar wordt opgepakt.
Maar wel in Israel zelf: Would Israel arrest a Jewish terrorist with only Arab victims?.
Het antwoord in het artikel is: redelijkerwijs niet. Die openheid is er in Israel omdat iedereen heel goed weet dat zij in een racistische staat wonen. Mensen die dat over Israel in Nederland durven te beweren worden meestal weggezet als gekken, ‘extreemlinksen’, ‘antisemieten’, ‘palestijnenknuffelaars’, etcetera.
“Experience - and statistics - show that Israeli law enforcement is remarkably lax when it comes to tackling violence against Palestinians. Twelve years ago, Teitel confessed to killing two Arabs and then took a break from such activity. Sure, he was detained for questioning after the murder of shepherd Issa Mahamra, but he was released due to insufficient evidence. As with many other cases of murder and violence committed against Palestinians, the story of the shepherd from Yatta and the taxi driver from East Jerusalem disappeared into oblivion - until Teitel returned and attempted to harm Jews, bringing the wrath of public opinion, the Shin Bet security service and the Israel Police down on his head.”
De man was verdacht, maar kreeg toch een wapenvergunning. Het waren ook maar Palestijnen. Niet verrassend is ook dat de man nu al geestelijk ontoerekeningsvatbaar is verklaard, volgens een politiewoordvoerder. Maar hoe gecalculeerd de opgepakte terrorist te werk ging wordt nergens vermeld. Ik heb het hier over de bomaanslag op de messiaans-joodse familie in de nederzetting Ariel. In de kranten lezen we dat een 15-jarige jongen ernstig werd verwond, maar meer niet. Uit nieuwsberichten in de Israëlische pers in 2008 blijkt dat de terrorist gebruik heeft gemaakt van poerim, een joods feest waarbij men elkaar lekkernijen schenkt. De terrorist had een pijpbom in een snoepmandje verstopt, en het gebruik is dat kinderen zo’n pakje openmaken en niet de ouders.
Time: Israel’s Messianic Jews Under Attack
But somebody disliked Ortiz and his beliefs enough to try to kill him and his family. By chance, Ortiz and his wife Leah were gone on March 20th when an unknown person dropped off a bomb disguised as a holiday gift package loaded with candy and chocolates. When Ortiz’s 15 year-old son Ami plucked off a chocolate, it detonated a bomb powerful enough to blow out all the apartment’s windows apartment and to be heard a mile away. The bomb was packed with nails, screws and needles. Doctors found over 100 pieces of metal embedded in the boy’s body by the blast, which sheared off the skin and muscle on his legs and chest. The teenager survived, but still faces six more operations of skin grafts and the removal of shrapnel from his eyes. Whoever did it, says Ortiz, knew “that we adults wouldn’t open up the Purim package — it would be the kids.”
Op 11 november aanstaande bezoeken de Israelische minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman en zijn onderminister Danny Ayalon Nederland. Zij zullen hier onder meer gesprekken voeren met minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken en leden van de Tweede Kamer.
Minister Lieberman zal op 11 november om 20.00 uur exclusief voor CIDI-vrienden spreken in het Golden Tulip Apollo Hotel in Amsterdam. Onderwerp van zijn toespraak is het buitenlandbeleid van Israel. (bron: CIDI-email bij Stan van Houcke)
De ultrarechtse fascist Avigdor Lieberman, die totale etnische zuivering van de (resterende) Israëlische Arabieren en de Palestijnen voorstaat (desnoods met een atoombom), wordt in Nederland hartelijk ontvangen door de pro-Israël lobby en dus ook zijn collega Maxime Verhagen. Datum en locatie:
Tenminste, als we onze zelfbenoemde “kwaliteitskranten” moeten geloven. Alles wordt uit de kast gehaald om op een creatieve en overtuigende manier onze vriend, “de Joodse staat”, te beschermen tegen het internationaal en humanitair recht.
ste·lenstal, h gestolen iets dat ve ander is wegnemen om het voor zichzelf te houden
De 450.000 joodse kolonisten die op de Westoever wonen, hetgeen een schending van het internationaal recht is, genieten net zo veel, of meer, water dan de 2,3 miljoen Palestijnen (niet meegerekend de 200.000 Palestijnen in bezet Oost-Jeruzalem).
“There is no reason for Palestinians to claim that just because they sit on lands, they have the rights to that water.” (Avraham Katz-Oz, Israël’s onderhandelaar voor water, New York Times okt. 1993)
• Ons staatspropagandaorgaan de NOS spreekt van ‘ontnemen’: “Israël ontneemt de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever veel water.”
• De NRC, naar eigen zeggen “slijpsteen van de geest” (’Wij van WC-Eend…’) noemt ‘gebruiken’, ‘beperken’ en ‘toestaan’.
• De Wereldomroep houdt het op ‘ontzeggen’ en ‘komt ten goede aan’.
Israeli bulldozer destroys a water canal built on Palestinian land in the West Bank to irrigate crops because Israel says it drains water from a nearby Jewish settlement (built illegally under international law) June 2009 PHOTO: Hazem Bader
Violations of the obligation to protect follow from the failure of a State to take all necessary measures to safeguard persons within their jurisdiction from infringements of the right to water by third parties. This includes, inter alia:
(i) failure to enact or enforce laws to prevent the contamination and inequitable extraction of water;
(ii) failure to effectively regulate and control water services providers;
(iv) failure to protect water distribution systems (e.g. piped networks and wells) from interference, damage and destruction. (UN Committee on Economic, Social and Cultural Rights, General Comment No. 15, para 44b)
Geen enkele krant durft de woorden van Amnesty International te gebruiken, namelijk: het dat het “onthouden” (witholding) van water voor de Palestijnen een schending van het internationaal en humanitair recht is: “the imposition of restrictions and other measures which deny the Palestinians the right to water in the OPT, violate Israel’s obligations under both human rights and humanitarian law.”
Maar ook Amnesty International, die tientallen jaren te laat komt met dit rapport (pdf), speelt het spel braaf mee met een man-bijt-hond truc: nergens wordt gesteld dat Israël water van de Palestijnen steelt, maar wél dat de Palestijnen water stelen van Israël: “water theft through illegal connections and unauthorized water extractions”.
Wanneer ik de stroom van mijn buren aftap kan ik een gepeperde boete verwachten. Wanneer Nederland hetzelfde doet bij een ander land ook. Maar ja, wij zijn geen Israeliërs of joodse kolonisten, want die zijn nog steeds boven elke wet verheven.
Bij toeval kwam ik de volgende email tegen op het internet:
Hallo allemaal,
Ik ben druk bezig om met mensen van onder andere het IJAR op een paar plaatsen een tegenactie te organiseren tegen de boycotacties van het Palestina Komite. We willen proberen om in een paar plaatsen met een groepje te zijn en folders uit te delen en ook een brief aan de filiaalhouder overhandigen. In Amsterdam doen al meerdere mensen mee (Koningsplein)
Als je in een van de plaatsen woont waar het Palestina Komite actievoert (zie hieronder) en je kunt een uurtje meedoen, laat het dan even weten! Wij zorgen voor materiaal. Misschien worden er ook nog falafelballetjes uitgedeeld en/of recepten van Israelische producten. Het is leuk als je zelf een sandwichbord kunt maken of een karton met een tekst erop, zoals:
Voor vrede, tegen boycot
Een boycot tegen Israel is een boycot tegen vrede
Of iets dergelijks. Gebruik je creativiteit!
Het is vredesweek, dus iets met vrede is wel toepasselijk.
Als je het niet ziet zitten om actie te voeren maar je woont wel in de buurt van een supermarkt waar actiegevoerd gaat worden, laat dan in ieder geval aan de filiaalhouder weten dat je het heel erg oneens bent met de boycotactie van het Palestina Komite. Ik zal ook nog een voorbeeldbrief rondsturen die je kunt uitprinten, ondertekenen en hem/haar overhandigen.
Hieronder nog eens de lijst van plaatsen waar actiegevoerd gaat worden.
Stuur dit ajb naar sympathisanten door!
Onder het motto ‘Koop geen Israëlische apartheid’ riepen actievoerders op 24 en 25 september in 15 steden het winkelend publiek op Israëlische producten te boycotten. Vooral in de grote steden reageerden voorbijgangers positief op de actie. In andere gemeenten werden de actievoerders verrast door tegenacties van Israël-sympathisanten, waarbij in de gemeente Maarssen in Utrecht ook kinderen ingezet werden.
De handtekeningenactie van het NPK bij een winkelcentrum in Maarssen nam grimmige vormen aan toen een pro-Israël actievoerder in beeld verscheen en daarbij probeerde de verzamelde handtekeningen van een NPK-actievoerder afhandig te maken. Het bleef bij een aanvaring tussen de twee actievoerders. De Israël-sympathisant voerde aanvankelijk alleen protest maar werd later bijgestaan door een groep kinderen die de NPK-actievoerders met blauwe balonnen tegemoettraden, daarbij pro-Israëlleuzen scanderend. De groep kinderen verdween net zo plotseling van het toneel als zij verschenen waren. De Israël-sympathisant was niet aanspreekbaar voor een reactie.
Allereerst kun je je afvragen waarom er actie gevoerd moet worden tegen het NPK, aangezien Israël, in hun ogen, toch niets fout doet? Maar wanneer er in Maarssen maar maar één volwassene heeft gereageerd op Pelle’s oproep (zijzelf heeft blijkbaar de moed niet), die naast een clubje kinderen ook nog geweld nodig heeft om een paar handtekeningen af te pakken (let op de laffe volgorde: eerst provoceren, en er dan meteen kinderen tussen trekken), dan is het slecht gesteld met de Nederlandse bereidheid om de mensenrechtenschendingen van Israël te verdedigen.
Ratna Pelle is een extremistische pro-Israël/anti-islam activiste. IJAR is een joodse studentenvereniging.
Nadia Matar, head of the extreme right-wing group “Women in Green”, drives a car pasted with Hebrew and English slogans to “Expel the Arab Enemy” during a four-car convoy protest through Jerusalem, 17 March 2002. (AFP/Menahem Kahana)
“A nation is a group of people united by a common mistake regarding its origin and a collective hostility towards its neighbours.” (Karl W. Deutsch)
Israeli scholar Professor Shlomo Sand proves that the Jewish people never existed as coherent nation state but rather as a mix of groups that at various stages in history adopted the Jewish religion.
Op 22 oktober 2009 in een hotel in San Francisco tijdens een conferentie van het World Affairs Council werden 22 mensen gearresteerd voor het eisen van recht. Want dat is de staat van de democratie met zijn vrijheid van meningsuiting vandaag de dag: criminelen moeten tegen het volk beschermd worden, zodat ze hun rechteloze en bloedige pad kunnen blijven volgen. Met name Israël moet beschermd worden tegen het internationaal recht. Op drie andere universiteiten kreeg Ehud Olmert dezelfde oproep tot berechting te horen. De World Affairs Council gebruikt de cynische slogan: “It’s your world”. Maar zodra je die verantwoordelijkheid echt gaat nemen wordt je afgevoerd en opgesloten.
Israël wil twee Duitse oorlogsbodems bestellen, maar zou die graag gratis krijgen. Dat schrijft vrijdag de krant Hannoversche Allgemeine Zeitung onder aanhaling van regeringskringen in Berlijn. Het gaat om twee korvetten, samen goed voor een kostenplaatje van honderden miljoenen euro. Waarom Tel Aviv vindt dat de Duitse staat de oorlogsbodems geheel moet financieren, wordt niet gezegd.
De joodse staat wil enkel de schepen in Duitsland bestellen. De wapensystemen waarmee de korvetten zullen worden uitgerust, komen uit de VS. Met een raketafweer op zee zijn de schepen nominaal bedoeld om Israël te beschermen “tegen een Iraanse raketaanval”. De Israëlische marine heeft al vaker op Duitse hulp mogen rekenen. Zo werden in 1999 en 2000 drie duikboten geleverd. Momenteel staan in Kiel twee verdere, nucleair aangedreven duikboten in de steigers. Die moeten in 2012 klaar zijn en kosten minstens 500 miljoen euro het stuk. Israël mag hier rekenen op een korting van 33 procent: de bondsregering draagt een derde van de kosten. (De Tijd)
Israël wil oorlogsrecht veranderen Tel Aviv, 21 okt. De Israëlische premier Netanyahu wil dat zijn kabinet via internationale diplomatie probeert het internationaal oorlogsrecht te veranderen. Dat meldden Israëlische media gisteren na geheim kabinetsberaad. (NRC)
“De Joodse staat”, die zich nog nooit iets aangetrokken heeft van het internationaal recht, en zich in alles gedraagt als een terreurzaaiende schurkenstaat, wil nu op de een of andere manier inspraak op dat gebied. Toegegeven, er zijn best landen die bereid zijn om die arrogantie en/of waanzin te steunen. Zoals Nederland.
Onder het motto ‘Koop geen Israëlische apartheid’ riepen actievoerders op 24 en 25 september in 15 steden het winkelend publiek op Israëlische producten te boycotten. Vooral in de grote steden reageerden voorbijgangers positief op de actie. In andere gemeenten werden de actievoerders verrast door tegenacties van Israël-sympathisanten, waarbij in de gemeente Maarssen in Utrecht ook kinderen ingezet werden.
