Regelmatig komen er op het CIDI vragen en opmerkingen binnen van mensen die meer willen weten over Israel, de Joodse gemeenschap of de actualiteit. In de rubriek ‘De Kwestie’ zal steeds zo’n vraag nader worden belicht. In deze eerste aflevering: Is Israel apartheid?
(…)
Daarvoor is het belangrijk om eerst in te gaan op ‘apartheid’, want net zoals ‘Holocaust’, is het niet een term waarmee je eenvoudig moet willen schermen.

Maar de Israëlische staatssecretaris van Defensie van Israël schermt daar drie dagen later wél mee, hoewel het CIDI over dat nieuws weer in alle talen zwijgt.
U mag de hasbara-instructies van het CIDI bij de beschuldiging van Apartheid natuurlijk lezen, maar u weet van tevoren wel welke conclusie deze “pro zionistische lobbygroep” (aldus de Israëlische krant Haaretz) heeft getrokken.

O.a. de Association for Civil Rights in Israel (ACRI, Israël’s oudste en grootste mensenrechtenorganisatie) spreekt het CIDI echter tegen, lees het bericht op Ynet: Racism in Israel on the rise (december 2007):

Association for Civil Rights in Israel publishes annual report; reveals country overwhelmed by racism, restriction of personal freedoms, discrimination, especially towards Israeli-Arabs.
(…)
Published Saturday, the report reveled that Israeli youths are bombarded with stereotypic, racist imagery, and their opinions have developed accordingly: Over two-thirds Israeli teen believe Arabs to be less intelligent, uncultured and violent. Over a third of Israeli teens fear Arabs all together.

arabnews.com:
According to the report, 50 percent of Israel’s Jewish population believes that Arabs do not deserve equal rights.
Seventy-five percent of Jewish Israelis polled said they would not live in a building with Arab neighbors, and 74 percent of youth polled said they believed Arabs were “not intelligent” and “not clean.”

Hebben we daarover iets kunnen lezen in de Nederlandse media? Bespreekt de Nederlandse regering dan misschien sancties? Gaan we massaal de straat op om te protesteren tegen (de steun aan) dit abjecte regime?

In juli vorig jaar heeft de Israëlische regering een wetsontwerp aangenomen waarin werd bepaald dat het Jewish National Fund (landeigenaar 14% van Israël) alleen land mag verkopen aan joden. Nu was dat in de praktijk al zo, door Arabieren toegang te verbieden op verkoopdagen, maar nu is het officieel: heb je het ‘verkeerde’ DNA, dan wordt je door de overheid uitgesloten. Is dit gewoon Apartheid? Nee, dit is geïnstitutionaliseerde Apartheid.

VS

De VN anti-racisme conferentie in het Midden-Oosten, Durban II, komt er aan. De vraag is niet of de VS meedoen, maar of de volgende Amerikaanse president het al dan niet gaat boycotten (net als Durban I), omdat ook Israël weer op de agenda staat.

Barack Obama sprak op 24 februari jl. op een gesloten bijeenkomst in Cleveland met ongeveer 100 lokale joodse leiders:

“Israel’s security is sacrosanct”
“I will also carry with me an unshakable commitment to the security of Israel and the friendship between the United States and Israel. The US Israel relationship is rooted in shared interests, shared values, shared history and in deep friendship among our people. It is supported by a strong bipartisan consensus that I am proud to be a part of and I will work tirelessly as president to uphold and enhance the friendship between the two countries. Two years ago I had a chance to travel to Israel and it left a lasting impression on me. I have long understood Israel’s great dilemma, it’s need for security in a difficult neighborhood and it’s quest for peace with its neighbors, but there is no substitute for meeting the people of Israel. Seeing the terrain, experiencing the powerful contrast between the beautiful holy land that faces the constant threat of deadly violence. The people of Israel showed their courage and commitment to democracy everyday that they board a bus or kiss their children goodbye or argue about politics in a local café. And I know how much Israelis crave peace. I know that Prime Minister Olmert was elected with a mandate to pursue it. I pledge to make every effort to help Israel achieve that peace. I will strengthen Israel’s security and strengthen Palestinian partners who support that vision and personally work for two states that can live side by side in peace and security with Israel’s status as a Jewish state ensured so that Israelis and Palestinians can pursue their dreams. I also expect to work on behalf of peace with the full knowledge that Israel still has bitter enemies who are intent on its destruction. We see their intentions every time a suicide bomber strikes, we saw their intentions with the katusha rockets that Hezbollah rained down on Israel from Lebanon in 2006 and we see it today in the Kasams that Hamas fires into Israel every single day from as close as Gaza or as far as Tehran. The Defense cooperation between the United States to Israel has been a model of success and I believe it can be deepened and strengthened.“

U moet begrijpen dat er in de VS wanneer het om Israël gaat in werkelijkheid geen echte keuze is tussen een Republikeinse of een Democratische president. Kandidaten die maar een zweem van kritiek uiten op Israël worden op wat voor manier dan ook pro-actief kapot gemaakt (smaad, roddel en hasbara) door de machtige Amerikaanse pro-Israël lobby die voornamelijk uit joden en zionistische christenen bestaat. Voor het presidentschap is onvoorwaardelijke trouw aan Israël een voorwaarde. Zonder die, het best tot in het oneindige herhaalde, verklaring lig je eruit. Bovenstaande transcriptie van Obama’s woorden bevestigt dit: je kunt als Democraat natuurlijk mensenrechten overal ter wereld belangrijk achten, maar alleen wanneer je voor Israël een uitzondering maakt. Over het leed van de Palestijnen verklaarde Obama dan ook al eerder: dat is de schuld van de Palestijnse leiders.

Net zo min als dat Israël een democratisch land is (het heeft niet eens een grondwet), heeft de VS een seculiere overheid. Alleen al vanwege het feit dat er geen Congreslid is die formeel durft uit te spreken dat hij niet in (een) god gelooft, omdat hij anders politieke zelfmoord pleegt. In het licht van de Israëlische racismekwestie is het natuurlijk belangrijk om het Amerikaanse standpunt te volgen omdat de Amerikaanse regering Israël bewapent om haar Apartheidspolitiek uit te voeren. Maar ook omdat USraël Nederland’s grootste bondgenoot is, en traditioneel gedwee in haar voetstappen zal volgen.

De Nederlandse ‘oppositie’

Zelfs de oppositiepartij SP, met zijn pro-palestijnse instituut Anja Meulenbelt, stelt zich lauw op tegen de Israëlische terreur. Natuurlijk, de partij heeft standpunten, zoals iedere partij, en stelt zij kamervragen, zoals iedere partij, maar werkelijk eisen stellen aan de regering in de Kamer heeft zij nooit gedaan. Over een zo’n kamervraag valt hier een aardige analyse te lezen. Ze roepen wel eens wat, en wat dat is wordt aangepast aan het op dat moment potentieel meest voordelige resultaat voor de partij (sympathie, leden, stemmen, zetels, etc.), want zoals Harry van Bommel mij emailde: “Israël is nu eenmaal heilig in Den Haag.”.
In de nota ‘Het beloofde en het beroofde land’ uit 2006 staan weliswaar een paar ‘eisen’ aan de regering, maar van het daadwerkelijk stellen ervan is nog geen sprake geweest. In de laatste regels wordt het grotendeels nationalistische karakter van de SP nog even benadrukt: “Ook moeten we vrezen voor de ‘import’ van het conflict in Nederland zelf, in de spanningen die de afgelopen jaren zijn gerezen binnen de bevolking, waaronder de migranten van islamitische afkomst.” Met deze zinsnede is de suggestie dus dat we vooral ‘problemen’ kunnen verwachten van moslims, alsof er in autochtoon Nederland geen zionistische en racistische sentimenten bestaan. Ook is het ‘conflict’ al ouder dan de SP zelf, dus rijdt de partij braaf mee op de racistisch-nationalistische tendensen van de laatste jaren in de Nederlandse politiek.
Kijken we naar de geschiedenis van de SP, dan is die halfslachtige houding ook wel te verklaren, bijvoorbeeld aan de hand van zijn nota ‘Gastarbeid en Kapitaal‘ uit 1983, waarin het de islam en de ‘mohammedanen’ in feite net zo demoniseert als Janmaat toen deed en als Geert Wilders nu doet, zij het in wat ‘fatsoenlijker’ bewoordingen. De nota bleek zo racistisch dat de partij werd uitgesloten van de 1 Mei viering. “Het was duidelijk dat we er niet doorkwamen, dus zijn we er vanaf 1985 over gaan zwijgen.” aldus Tiny Kox. Dertien jaar na de nota stelde Marijnissen: “Ik heb van harte aan die nota meegewerkt (…) Om eerlijk te zijn: ik ben er trots op dat wij ver voor Bolkestein, maar dan ook heel erg ver voor Bolkestein, dit onderwerp op de agenda hebben gezet.”

Een uitschieter van de SP is de recente actie voor de Iraanse terroristenleider en zelfbenoemde president van de olierijke Iraanse provincie Ahwaz, Al-Mansouri, waarbij Harry van Bommel en Krista van Velzen gezamelijk met Geert Wilders en een kader pro-Israël lobbyisten kaarsen branden voor de Iraanse ambassade. Ook propageert Van Bommel op zijn weblog actief de ‘Koerdische zaak’, wiens verzetstrijders door Israël bewapend en getraind worden.

Van GroenLinks kun je hetzelfde verhaal verwachten, zoniet nog minder, aangezien de partij een activistische zioniste in zijn gelederen heeft: Ratna Pelle. Pelle schrijft op ‘Ratna.nl’, een weblog op zionismontheweb.org, en op haar ‘IMO Blog’ bij zionism-israel.com, waarin zij met onvermoeibare ijver de Israëlische terreur goedpraat, en zowel critici als mensenrechtenbewegingen demoniseert. Ook de zionist Wouter Brassé is lid van GroenLinks. Op zijn website schrijft hij: “Ik beschouw mezelf als behoorlijk links (GroenLinks/SP-links); ik hou van links, maar links is de laatste tijd ook een beetje ziek, naar mijn diagnose behept met het antizionisme-virus.”

Wie de wapenfeiten van de links Nederland van de laatste jaren op een rijtje zet, ziet dat er zelfs in perioden van de meest gruwelijke Israëlische verschrikkingen zelden nog een Kamervraag gesteld wordt. In de verkiezingsronden van 2006 verdween de Palestijnse kwestie bij de SP zelfs geheel uit het programma op een paar veilige opmerkingen na - lees hier de analyse van het programma door Tariq Shadid. Bij GroenLinks en de PvdA werd het ook teruggedraaid, en werd de taal afgezwakt.